تا به حال به این فکر کردهاید که نگینهای ریز و درشت روی انگشترها چطور اینقدر محکم سر جای خود ایستادهاند و سالها بدون اینکه بیفتند، میدرخشند؟ پاسخ این سوال در هنری به نام «مخراج کاری» یا همان سنگنشانی نهفته است. مخراجکاری یکی از جذابترین و البته حساسترین مراحل ساخت جواهرات است که در آن، هنرمند با ظرافت زیاد، نگینها را روی پایه فلزی کار میگذارد؛ کاری که نیاز به دقت بالا و ابزارهای مخصوص دارد تا سنگ آسیبی نبیند و نیفتد. در این مطلب میخواهیم خیلی ساده و قدمبهقدم با دنیای مخراجکاری، انواع روشهای آن، به خصوص روش کار روی انگشترهای نقره و ابزارهای پرکاربرد این حرفه آشنا شویم.
معنی مخراج کاری چیست؟
واژه مخراج از ریشه عربی «خَرَجَ» (به معنی خارج کردن یا بیرون آوردن) میآید، اما در اصطلاح جواهرسازی به معنای «سوار کردن، نشاندن یا سوارکاری سنگهای قیمتی و نیمهقیمتی روی پایه فلزی (طلا، نقره، پلاتین و…)» است. به این حرفه مرصعکاری، جواهرنگاری یا سنگنشانی نیز گفته میشود.
در این هنر، مخراجکار سنگ را به گونهای روی فلز محکم میکند که:
- سنگ بدون استفاده از چسب (یا با حداقل چسب کمکی در موارد خاص، هرچند در کار اصیل چسب جایگاهی ندارد) و تنها با خم کردن پایهها یا لبههای فلز روی سنگ، کاملاً ایمن و محکم در جای خود بایستد.
- زیبایی، درخشش و انعکاس نور سنگ به حداکثر برسد.
- فلز آسیب نبیند و چنگها یا دیوارهها مانع زیبایی سنگ نشوند.

روشهای مخراجکاری
بسته به طرح زیورآلات و نوع سنگ، روشهای مختلفی برای سوار کردن سنگ وجود دارد:
- روش ریلی (Channel Setting): سنگها (معمولاً با تراشهای چهارگوش یا گرد) در میان دو دیواره یا ریل فلزی موازی قرار میگیرند. در این روش چنگی بین سنگها وجود ندارد و سنگها پشت سر هم ردیف میشوند.
- روش چنگی (Prong Setting): رایجترین روش برای سنگهای تک (سولیتر). سنگ توسط چند پایه کوچک فلزی (معمولاً ۲، ۳، ۴ یا ۶ چنگ) نگه داشته میشود. این روش نور زیادی را به سنگ میرساند.
- روش دیوارهای یا کاسهای (Bezel Setting): دور تا دور سنگ با یک نوار یا دیواره فلزی پوشانده میشود. این روش بسیار ایمن است و از لبههای سنگ محافظت میکند.
- روش قلمزنی یا سنگفرشی (Pave Setting): سنگهای بسیار ریز (معمولاً برلیان یا اتمی) در کنار یکدیگر و با چنگهای بسیار ریز (که از خود فلز پایه با قلم تراشیده میشوند) طوری چیده میشوند که سطح کار مانند سنگفرش پوشیده از نگین به نظر میرسد.
- روش کاسهای چسبی (معمولاً برای مروارید): مرواریدها به دلیل نداشتن تراش زاویهدار و حساسیت بالا، معمولاً روی یک پین (میله باریک فلزی) قرار گرفته و با چسب مخصوص جواهرسازی محکم میشوند.
- روش مخفی (Invisible Setting): سنگها طوری تراش میخورند که از زیر به هم قفل میشوند و هیچ فلزی بین یا روی آنها دیده نمیشود. این روش نیاز به مهارت فوقالعاده بالایی دارد.
انواع پایه مخراج کاری
پایهها (یا همان Setting Styles) در مخراجکاری، در واقع ساختارهای فلزی هستند که سنگ روی آنها قرار میگیرد و به شکلهای مختلفی طراحی میشوند تا سنگ را مهار کنند. انتخاب نوع پایه تأثیر زیادی روی امنیت سنگ، میزان درخشش آن و ظاهر نهایی جواهر دارد.
در ادامه، پرکاربردترین انواع پایهها در مخراجکاری را با بیانی ساده بررسی میکنیم:
۱. پایه چنگی (Prong Setting)
رایجترین و محبوبترین نوع پایه است. در این روش، سنگ درون یک گهواره فلزی قرار میگیرد و چند پایه کوچک و میخمانند (چنگ) که معمولاً ۴ یا ۶ عدد هستند، از اطراف لبههای سنگ را خم کرده و محکم نگه میدارند.
- مزیت: سنگ کمترین پوشش فلزی را دارد، نور زیادی از جوانب به آن میتابد و درخشش فوقالعادهای پیدا میکند.
- کاربرد: بیشتر برای تکنگینها (سولیتر)، انگشترهای نامزدی و سنگهای ارزشمند مثل الماس و یاقوت.

۲. پایه دیوارهای یا کاسهای (Bezel Setting)
در این پایه، دور تا دور نگین توسط یک نوار یا دیواره فلزی احاطه میشود. این دیواره کاملاً دور سنگ را در بر میگیرد و لبههای آن را میپوشاند.
- مزیت: ایمنترین نوع پایه است. سنگ به هیچ عنوان به جایی گیر نمیکند، احتمال افتادن آن نزدیک به صفر است و لبههای حساس سنگ را از ضربه محافظت میکند.
- کاربرد: بسیار مناسب برای افراد پرتحرک و سنگهای با تراشهای خاص یا نگینهای بزرگی مثل عقیق و فیروزه.

۳. پایه ریلی یا کانالی (Channel Setting)
در این پایه، سنگها در کنار یکدیگر درون یک شیار یا مجرای فلزی قرار میگیرند. دو دیواره فلزی در طرفین، سنگها را در جای خود محکم نگه میدارند و بین سنگها هیچ چنگ یا فلز اضافهای دیده نمیشود.
- مزیت: سطح کار کاملاً صاف و بدون برجستگی چنگهاست و سنگها در برابر سایش محافظت میشوند.
- کاربرد: بیشتر برای چیدن نگینهای ریز به صورت ردیفی روی رکاب انگشتر یا حلقههای ازدواج ساده (پشت حلقه).

۴. پایه چنگ مشترک (Shared Prong Setting)
مشابه پایه چنگی است، اما با این تفاوت که هر چنگ به طور همزمان لبههای دو سنگ کنار هم را نگه میدارد. یعنی به جای اینکه برای هر سنگ چنگهای جداگانه وجود داشته باشد، سنگها چنگهایشان را با هم شریک میشوند.
- مزیت: فلز کمتری روی سنگها دیده میشود و باعث میشود ردیف نگینها یکدستتر و پرنورتر دیده شوند.
- کاربرد: مناسب برای ردیفهای نگینکاری شده روی بازوی انگشتر.

۵. پایه سنگفرشی یا پَوه (Pave Setting)
در این روش، تعداد زیادی نگین ریز در کنار هم و با فاصلههای بسیار کم روی سطح فلز چیده میشوند؛ به طوری که سطح کار شبیه به یک زمین سنگفرش شده با نگین به نظر میرسد. مخراجکار با قلمهای بسیار ظریف، دانههای کوچکی از خود فلزِ پایه را به عنوان چنگ بیرون میکشد و روی سنگها خم میکند.
- مزیت: درخشش بینظیر و جلوهای بسیار لوکس به کار میدهد.
- کاربرد: برای پوشاندن بخشهای وسیعی از انگشتر با نگینهای ریز اتمی یا برلیان.

۶. پایه تنشی یا فشاری (Tension Setting)
یک روش مدرن و جذاب است که در آن سنگ با هیچ چنگ یا دیوارهای نگه داشته نمیشود، بلکه نیروی فشار فیزیکی که از دو طرف رکاب باز انگشتر به سنگ وارد میشود، آن را معلق در هوا نگه میدارد. برای این کار باید از فلزات بسیار مقاوم و سنگهای بسیار سختی مثل الماس استفاده کرد.
- مزیت: ظاهری بسیار خاص، مدرن و معلق دارد و تمام زوایای سنگ دیده میشود.
- کاربرد: در انگشترهای مدرن و خاصپسند.

7. پایه همسطح (Flush Setting)
در این روش، ابتدا مخراجکار سوراخی دقیقاً به اندازه قطر سنگ روی بدنه انگشتر (فلز) ایجاد میکند. سنگ به گونهای درون این حفره قرار میگیرد که تاج یا صفحه بالایی سنگ، کاملاً همسطح با سطح فلز انگشتر قرار بگیرد. سپس با ابزار مخصوص، فلز دور تا دور نگین را کمی به سمت داخل فشار میدهند تا لبه بسیار باریکی از فلز روی کمربند سنگ قرار بگیرد و آن را مهار کند.
وقتی به انگشتر نگاه میکنید، سنگ درون فلز فرو رفته و هیچ چنگ، دیواره برجسته یا لبه تیز روی کار دیده نمیشود. همه چیز کاملاً صاف، یکدست و صیقلی است.
مشاهده و خرید انگشتر عقیق مردانه
مخراجکاری نقره
نقره به عنوان یک فلز گرانبها اما اقتصادیتر از طلا، سهم بزرگی از بازار جواهرات را به خود اختصاص داده است. مخراجکاری روی نقره تفاوتها و حساسیتهای خاص خود را دارد:
ویژگیهای کار روی نقره:
- نرمی فلز: نقره (بهخصوص نقره استرلینگ ۹۲۵) فلز نسبتاً نرم و انعطافپذیری است. این ویژگی کار با قلم و ابزار را راحتتر میکند، اما از طرفی مخراجکار باید بسیار دقت کند که فشار بیش از حد به چنگها وارد نکند تا فلز دفرمه (دگرگون) یا ضعیف نشود.
- تغییر رنگ: نقره در مجاورت هوا اکسید و سیاه میشود. بنابراین پس از مخراجکاری، انگشتر نقره حتماً باید پرداخت (پولیش) و آبکاری (رودیوم یا طلا) شود تا درخشش خود را حفظ کند.
- نوع سنگها در انگشتر نقره: در انگشترهای نقره مردانه معمولاً از سنگهای نسبتاً بزرگ کبوaccepted (دامله یا بدون تراش زاویهدار) مانند عقیق، فیروزه، در نجف، یاقوت و زمرد استفاده میشود. در انگشترهای زنانه نقره نیز بیشتر از روشهای قلمزنی (میکروپو یا فلاور) با نگینهای ریز اتمی (سواروسکی یا کیوبیک زیرکونیا) استفاده میشود.
مخراج کاری انگشتر نقره
مراحل مخراج کاری انگشتر نقره به صورت زیر است:
- آمادهسازی پایه (لانه): مخراجکار ابتدا جای سنگ را روی انگشتر نقره با متههای مخصوص خالی و تمیز میکند تا سنگ دقیقاً در جای خود بنشیند.
- تست سنگ: سنگ را روی کار قرار میدهند تا مطمئن شوند لق نمیزند و تراز است.
- سوار کردن و محکم کردن: با استفاده از ابزارهای دستی، لبههای دیواره یا چنگهای نقره را روی سنگ خم میکنند تا سنگ کاملاً فیکس شود.
- تمیزکاری و پرداخت دور سنگ: با قلمهای مخصوص، فلز اطراف سنگ را مرتب و براق میکنند تا کار تمیز جلوه کند.
ابزار مخراج کاری چیست؟
مخراجکاری کاری فوقالعاده ظریف است و نیاز به ابزارهای تخصصی دارد معروفترین ابزار:
- موتور آویز (لوپ و شیلنگ): موتور الکتریکی که به متهها و فرزهای مختلف متصل میشود و برای سوراخ کردن، تراشیدن و خالی کردن جای سنگ روی نقره استفاده میشود.
- فرزها و متهها (Burrs): در شکلهای مختلف (گرد، مخروطی، استوانهای، چتری) برای تراش دادن دقیق فلز.
- گیره مخراج کاری (Ring Clamp / Ball Vise): ابزاری که انگشتر را محکم نگه میدارد تا دست مخراجکار آزاد باشد و تمرکز کافی داشته باشد. معمولاً انگشتر درون لاک مخراج کاری یا گیرههای دورانی قرار میگیرد.
- قلمهای مخراج کاری (Gravers / Scorpers): قلمهای فولادی بسیار تیز با فرمهای مختلف (نوک تیز، تخت، ناودانی) که برای تراشیدن فلز، جدا کردن چنگها و ایجاد طرحهای ظریف روی نقره به کار میروند.
- سمبه نشان و چکش دستی (یا چکش برقی): برای ضربه زدنهای بسیار آرام و دقیق جهت خواباندن دیواره فلز یا چنگها روی سنگ.
- غلتک یا ابزار دیواره خوابان (Bezel Roller): ابزاری با نوک محدب یا مسطح که برای هل دادن و خواباندن لبههای دیواره نقره به دور سنگ استفاده میشود.
- گوارتسه (Beading Tool): ابزاری با نوک کاسهای شکل که روی چنگهای ریز فشار داده میشود تا نوک آنها را کاملاً گرد، تمیز و براق کند تا به لباس گیر نکند.
- ذرهبین مخراجکاری (Loupe) یا میکروسکوپ: برای دیدن جزئیات بسیار ریز کار، زیرا حتی یک صدم میلیمتر خطا میتواند باعث شکستن سنگ یا کج شدن چنگ شود.
در نهایت
مخراج کاری فقط نشاندن یک سنگ روی فلز نیست؛ بلکه هنری است که باعث میشود یک قطعه زیورآلات، سالها بدون تغییر درخشش و کیفیت خود را حفظ کند.
ما در گالری هوبر، به این هنر به چشم امضای کارمان نگاه میکنیم. تمام محصولات ما به صورت اختصاصی و کاملاً دستساز ساخته میشوند. در گالری هوبر، مخراجکاری با دقت و وسواس بسیار زیادی انجام میشود تا خیالتان از بابت کیفیت کار و محکم بودن سنگها روی انگشترها و سایر زیورآلات کاملاً راحت باشد.
اگر به دنبال زیورآلاتی هستید که در آن هنرِ دستان هنرمندان ما با ظرافتِ مخراجکاری ترکیب شده تا اثری خاص و ماندگار را برای شما خلق کند، با خیال راحت میتوانید به کلکسیون ما در گالری هوبر اعتماد کنید و درخشش اصالت را روی دستان خود ببینید.
